عشق،تنهایی،برره ای...

روز دانشجو بر تمام دانشجویان(از جمله خودم)مبارک بید!

• قبل ار اینکه خوندن دروکنید از خودتون باید عرض وکنم که هر کدوم از بر و بچی که به شبهای برره لینک وده(لینک زور ودید)یا برای لوگوی شبهای برره تو سوراخ،سنبه های وبلاگش یه جایی باز وکنه منم از خودم جبران دروکنم.با تشکر از شما،جییییییییییییییگر!

زخم شب مي شد كبود.
در بياباني كه من بودم
نه پر مرغي هواي صاف را مي سود
نه صداي پاي من همچون دگر شب ها
ضربه اي بر ضربه مي افزود.

تا بسازم گرد خود ديواره اي سر سخت و پا برجاي،
با خود آوردم ز راهي دور
سنگ هاي سخت و سنگين را برهنه اي.
ساختم ديوار سنگين بلندي تا بپوشاند
از نگاهم هر چه مي آيد به چشمان پست
و ببندد راه را بر حمله غولان
كه خيالم رنگ هستي را به پيكرهايشان مي بست.

روز و شب ها رفت.
من بجا ماندم در اين سو ، شسته ديگر دست از كارم.
نه مرا حسرت به رگ ها مي دوانيد آرزويي خوش
نه خيال رفته ها مي داد آزارم.
ليك پندارم، پس ديوار
نقش هاي تيره مي انگيخت
و به رنگ دود
طرح ها از اهرمن مي ريخت.

تا شبي مانند شب هاي دگر خاموش
بي صدا از پا در آمد پيكر ديوار:
حسرتي با حيرتي آميخت.

حسرتي با حيرتي آميخت!!!

راستی یه جمله برای آدمهای نا امید یا افسرده یا اونایی که از عالم و از آدم بریدن البته به شرط اینکه برید یه نموره روش فکر کنید(بی فایده نبیده):

تحوئی باید تا تحولی شاید(حالا ورید خوش باشید)